عجیب نیست این که خبر مرگ یا قتل اکبر محمدی را این بار از زبان کسانی بشنویم که خبرهایی این چنین را پیشتر پنهان می کردند،به خصوص که اعتصاب غذا در این چند سال اخیر معضلی شده است برای شان.سال ها پیش همین اخبار ساعت ۲۱ و ۲۲ و نمی دانم چند،تصاویری پخش می کرد از بابی ساندرز.تصاویری که با همه دوری اش هنوز توی ذهنم باقی مانده.دوربین ها مردی را نشان می دادند که رمقی در او نمانده بود.قلب بابی ساندرز هم بالاخره ایستاد.نامش را گذاشتند بر خیابان کنار سفارت انگلیس.هنوز هم به گمانم آن خیابان نام بابی ساندرز را بر خود دارد.هیچ دوربینی اما نتوانست از اکبر محمدی فیلم و عکس بگیرد و نشانش بدهد به کودکان سرزمین ما تا نامش را به خاطر بسپرند و تصویرش را در واپسین دقایق زندگی.لعنت به نفت،و لعنت به نفس که نکبت از هر دوی شان بالا می رود.وکیلش گفته که هنوز حتا جنازه اش را هم ندیده.فردا هم گزارشی درست می کنند و می گویند در سلول به سرش خورده و سرش به در،و هزار داستان دیگر که ساخته اند و می سازند در این سال ها.عجیب نیست ولی این که خبرش را داده اند به سرعت.اصلا شاید اکبر محمدی را برای همین دوباره گرفتند،که خبر مرگش را بدهند.جواب سعید را با سعید دادند،جواب اکبر را با اکبر.این خوشبینانه است البته وگرنه می شود طور دیگری هم فکر کرد؛باید بیشتر نگران بود.
این شعر شاملو را یک بار دیگر گذاشته بودم توی این وبلاگ ولی دوباره بایدش خواند:
| آخر بازی | |
| احمد شاملو عاشقان سرشکسته گذشتند ، شرم سار ترانه های بی هنگام خویش . وکوچه ها بی زمزمه ماند و صدای پا . سربازان شکسته گذشتند ، خسته بر اسبان تشریح ، و لته های بی رنگ غروری نگون سار بر نیزه های شان . تو را چه سود فخر به فلک بر فروختن هنگامی که هر غبار راه ِ لعنت شده نفرین ات می کند؟ تو را چه سود از باغ و درخت که با یاس ها به داس سخن گفته ای . آن جا که قدم بر نهاده باشی گیاه از رستن تن می زند چرا که تو تقوای خاک و آب را هرگز باور نداشتی . فغان! که سرگذشت ما سرود بی اعتقاد سربازان تو بود که از فتح قلعه ی روسبیان باز می آمدند . باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد ، که مادران سیاه پوش داغ داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد هنوز از سجاده ها سر برنگرفته اند! |